Sevgili dostlar;
Geçen bayramdan bu yana, bir yıl daha hayatta kalma şansını yakalayanlar için bir bayram coşkusu yaşanacaktır. Ancak, her bayram geldiğinde, “Ah nerede o eski bayramlar” diye hayıflanan orta yaşlı ve yaşlı kuşaklar, çevrelerinde o bayram coşkusunu bulamamanın hüznünü yaşıyorlar.
Bu yazı esasen bir bayram kutlama yazısı olduğundan konunun detaylarına girerek siz dostlarımın vakitlerinden çalmak istemiyorum. Şu kadarını söyleyebilirim ki, bayramlık giysilere ulaşmak bizler için çok zordu ama, bir şekilde bir kadife pantolana sahip olup da, onu yatağın altına koyup, sabaha kadar ütülenmesini beklemenin insana verdiği heyacanı, günümüz gençliğine nasıl anlatacağız? Ayağına da bir çift yeni cizlavet Trabzon lastiği ayarladığında artık değme keyfine.
Günümüzde bazı çevreler için dini bayramlar bir bakıma tatil demek. Tuzları kuru. Onlar zamanlarını yurt içi ve yurt dışı tatillerle taçlandırıyorlar.
Ülkemizin kahir çoğunluğu yoksullara gelince, onlardan memleketlerine gidebilenler çok şanslı. Diğerleri de çocuğuna ve torununa nasıl harçlık vereceğinin üzüntüsünü yaşıyorlar. Neyse ki, hükümetimiz emekli maaşlarını bayramdan önce vererek lütufta bulundular. Üstüne üstlük, bayram boyunca toplu taşıma ve köprüler de bedava.Daha ne olsun ki?
Burada benim gençlere tavsiyem, aynı şehirde yaşayanlar, büyüklerinin bayramlarını bizzat giderek kutlasınlar. Bu mükellefiyetlerini asla SMS atarak, telefon açarak kutlamaya kalkmasınlar.
Teknolojinin esiri olup, sevdiklerini ve saygı duyduklarını hayal kırıklığına uğratmasınlar.
Sevgili arkadaşlarım, geçmiş yılların birisinde yaptığım memleket ziyaretinde, kendi ellerimle kırlardan topladığım, yöresel adı “cennet çiçekleri” eşliğinde, Ramazan Bayramınızı en samimi duygularımla kutlar, kalan ömrünüzün cennet güzelliğinde geçmesini Tanrı’dan niyaz ederim.
Sağlıklı ve mutlu kalınız.,
